Bir tek onu sevdigim dogruydu... Ve bu dogru yuzunden hayatım yalana battı... Beni dısladıgından beri beni sevenlere bir hayalet hediye etti...

Tepeden tırnaga aska, tepeden tırnaga ozleme batmıs bir hayalet...
Bu hayaletin içinde beni degil onu gorduler hep. Çogu bu hayalete dayanamayı çekip gitti...

Kimisi onun beni beklettigin kapıda, beni bekledi. Onu beklemekten yorulur, onunla birlikte çekip giderim diye buralardan...

Ve ben en çok onların sevgisine inandım. En çok onlara derinden uzuldum. Ve hep merak ettim, karsılıksız ve onca yıl bir hayaleti nasıl boylesine sevebildiler diye...

Dunyanın iyi bir yer olduguna ve yasamak için çok sebep bulunduguna, bu insanların bir hayalete duydukları o akıl almaz, o sonsuz sevgileri yuzunden bir kez daha inandım...

Onu unutmak için basladıgı her askı yine Onunla aldatan bir hayalete...

Onunla kendini, butun hayatını, duslerini, çocuklugunu, yasadıgı butun acıları aldatan bir hayalete...

Bir tek ona duydugu sevgisi dogru olan, bu yuzden butun hayatı bir yalan olan hayalete...
--
Cezmi Ersoz